Vandaag beleeft Europa moeilijke tijden. Honderdduizenden ballingen staan voor de poorten of verblijven er al.  Toegegeven, deze mensen worden of zullen op de een of andere manier worden opgevangen. Maar de Europese staten zijn niet echt voorbereid.  Europa is niet voorbereid. Noch materieel om te delen, noch mentaal om ermee om te gaan... 

Na de zomervakantie nodigt Josefa ons opnieuw uit om na te denken over wat ons verbindt met onze menselijke migratie, over de fundamentele migratie-achtergrond van de mensheid. Dat is geen conceptuele kwestie, en het gaat ook niet om een of andere supercategorie van « migranten ». Neen, het is heel eenvoudig - en tegelijk heel redicaal - een uitnodiging om « mijn migratie » eens van naderbij te bekijken, met een open blik.

Door nauwer in contact te komen met mijn eigen migratie, haar te erkennen als deel van mezelf,of ze nu gedwongen of vrij is, tijdelijk of spiritueel, fysiek of psychisch, in de tijd of in de ruimte … word ikzelf ook een deel van dit « allemaal migrant »-verhaal.

Waarom mensen uitsluiten, discirimineren, categoriseren alsof zij meer « migrant » zouden zijn en ik niet?

Waarom het recht op mobiliteit en vrij verkeer opeisen voor mezelf en, in een genereuze bui, ook wel voor een ander (tenminste wanneer die ander het wenst en daartoe een aanvraag heeft ingediend), terwijl het om een fundamenteel menselijk recht gaat waardoor mensen zich kunnen verplaatsen en een nieuwe toekomst opbouwen? Tot wat zou ik herleid worden als ik enkel pas in een vakje dat door anderen bepaald is enmij opgedrongen wordt:ouders, vrienden, maatschappij, sociale organisaties, verdedigers van «minderheden», politiek, media, vijanden, …?

Allemaal migrant… het gaat ons allen aan, het is onze bestemming. Het is het fundament van ons mens-zijn. Als ik niet in beweging ben of niet meer kan bewegen, als ik mijn capaciteit tot migreren, mijn « migrant zijn » ontken of als mij dat ontzegd wordt, dan betekent dat vroeg of laat mijn dood en die van anderen.

Natuurlijk mag je niet iedereen over één kam scheren: we zijn niet allemaal gedwongen, uitgedreven of vluchtende migranten die ons land van oorsprong of onze al dan niet zelf gekozen woonplek achter ons gelaten hebben.

Maar we kunnen wel ingaan op de uitnodiging omonszelf in de spiegel te bekijken, om in onszelf de migrant te ontdekken als wezenlijke schakel van onze mensheid, als uitdrukking van ons mens-zijn, van ons gezamenlijk menselijk avontuur.

Uitdaging of realiteit: we zijn «allemaal migrant».

Gilbert

 

Op deze vraag kun je niet antwoorden in plaats van een ander of een ander in plaats van jou. Toch is dat precies de uitdaging waar Josefa al jaren mee bezig is.

Niet denken in plaats van een ander. Het lijkt wel een onmogelijke «politieke» uitdaging. Maar tegelijk is ze niet zo onmogelijk, tenminste wanneer iedereen zich de vraag «Ik, migrant?» eigen maakt, vertrekkend vanuit het «ik» alvorens te kijken naar de ander. De «migranten», de «vluchtelingen», de «asielzoekers», de …, de … En ik ? Waar sta ik? Ben ik ook migrant? Wat betekenen deze identiteiten, deze etiketten, deze categorieën?

Eigenlijk is de vraag doodsimpel: «Maak ook ik geen deel uit van de migratie die iedere mens doormaakt? Bekijk je het zo, dan is migrant zijn geen attribuut meer, geen recht meer. Het is veel meer. Dan is «migrant zijn» verbonden met mijn mens-zijn. Dan maakt «migrant-zijn» wezenlijk deel uit van mijn «mens-zijn».

Natuurlijk mag je niet alles door elkaar halen met het risico onnodige verwarring te stichten. Er zijn nu eenmaal vormen van migratie (geografisch, in de tijd, intellectueel, spiritueel, …) die onder dwang plaatsgevonden hebben of althans dat lijkt zo. Andere migratiegolven zijn eerder uit vrije wil gebeurd. Maar in de meeste gevallen gaat migratie altijd gepaard met kwetsbaarheid.

Hoe dan ook, voor Josefa is het zaak om niet bij de pakken te blijven zitten en de trein van de geschiedenis en de migratie zomaar te laten voorbijgaan, maar om er – of migratie nu gedwongen of een vrije keuze is – bewust heel betrokken of gewoon heel menselijk mee om te gaan.

Ik, migrant? Aan u, aan ons, aan iedereen om zich deze vraag te durven stellen.

Gilbert

Pagina 1 van 4
U bevindt zich hier: Welkom Nieuws Wat staat er te gebeuren

IK BEN HET NIEUWS JOSEFA

Ik abonneer me op de nieuwsbrief

Newsletter NL

Veuillez renseigner une adresse e-mail valide